സുഡോകു

ഏതാണ്ട് ഒന്നേ കാല്‍ വര്‍ഷം മുന്‍പ് നടന്ന സംഭവം, അല്പം പോലും പൊടിപ്പും തൊങ്ങലും ഇല്ലാതെ ഇവിടെ അവതരിപ്പിക്കുകയാണ്.

അഹങ്കാരത്തിന്റെയും, താന്‍പ്രമാണിത്തതിന്റെയും മകുടോദാഹരണമാണല്ലോ ഈ ഞാന്‍. അതു കൊണ്ട് തന്നെ, ലോകത്തിലെ 99% ഭര്‍ത്താക്കന്മാരെയും പോലെ, താന്‍ മഹാബുദ്ധിമാനാണെന്നും, തന്റെ ഭാര്യ ഒരു മരമണ്ടിയാണെന്നുമായിരുന്നു, ഞാനും വിചാരിച്ചിരുന്നത്. ഭാര്യ മാത്രമല്ല, അവളുടെ കുടുംബത്തിലെ ഏഴു തലമുറകള്‍ക്കപ്പുറം വരെ എല്ലാവരും ആ ജനുസ്സില്‍ വരും. എല്ലാ ദിവസവും ഒരു പത്തു പ്രാവശ്യമെങ്കിലും അതു പറഞ്ഞില്ലെങ്കില്‍ എനിക്കുറക്കം വരില്ലായിരുന്നു. അതും പോരാഞ്ഞു, കെവിനാച്ചനെ കൂടി ആ കാര്യം പറഞ്ഞു പഠിപ്പിക്കാനും ഞാന്‍ ശ്രമിച്ചിരുന്നു എന്നുള്ളതാണ് സത്യം.

ഭാര്യക്ക്‌ എന്നെക്കാള്‍ വകതിരിവുള്ളത് കൊണ്ട് അവളതത്ര കാര്യമായി എടുത്തിരുന്നില്ല, അല്ലെങ്കില്‍ കാണിച്ചിരുന്നില്ല. വെട്ടാന്‍ വരുന്ന പോത്തിന്റെ ചെവിയില്‍ വേദമോതിയിട്ടെന്തു കാര്യം.

കാരുപ്പെണ്ണിന് മൂന്നു മാസം പ്രായം. ഏതാണ്ടാ സമയത്താണ് ഞാന്‍ വീട്ടില്‍ പത്രം വരുത്താന്‍ തുടങ്ങിയത്. സാധാരണ നിരക്കില്‍ ഒരു ഓണ്‍ലൈന്‍ റീഡര്‍ ആയ ഞാന്‍ അങ്ങനെയൊരു തീരുമാനമെടുക്കാന്‍ പ്രത്യേക കാരണമുണ്ട്. അപ്പോഴുള്ള ഒരു ഓഫര്‍ പ്രകാരം ഒരു കൊല്ലത്തെ സബ്സ്ക്രിപ്ഷന്‍ എടുത്താല്‍, ആ തുകക്കുള്ള ഗിഫ്റ്റ് വൌച്ചര്‍ തിരികെ കിട്ടും. ചുരുക്കം പറഞ്ഞാല്‍, പത്രം തികച്ചും ഫ്രീ. (അല്ലെങ്കില്‍ ആര് വാങ്ങാന്‍ പത്രം....25 ഇന്ത്യന്‍ രൂപയാണേ ഖത്തറില്‍ ഒരു ദിവസത്തെ പത്രത്തിന്റെ വില).

ഓഫീസില്‍ പ്രത്യേകിച്ച് പണിയൊന്നുമില്ലാത്തത് കൊണ്ട്, ഞാന്‍ ഓണ്‍ലൈന്‍ പത്രം വായന തുടര്‍ന്ന് പോന്നു. അതു കൊണ്ട് തന്നെ, വീട്ടില്‍ വരുന്ന പത്രം തുറന്നു നോക്കാന്‍ ഞാന്‍ മെനക്കെടാറുമില്ലായിരുന്നു. രണ്ട് ചിടുങ്ങുകളും, പാചകവും, പിന്നെ വാചകവും, കൂനിന്മേല്‍ കുരുവെന്ന പോലെ ഞാനുമായി നിന്നു തിരിയാന്‍ നേരമില്ലാത്ത ഭാര്യക്കെവിടെ പത്രം വായിക്കാന്‍ സമയം.

എന്തായാലും ഞാന്‍ മുന്‍കൈയെടുത്തു പത്രം വാങ്ങിച്ചതാണല്ലോ, അപ്പോള്‍ ഞാന്‍ തന്നെ വേണ്ടേ അതു തുറന്നെങ്ങിലും നോക്കാന്‍. അങ്ങനെയാണ് ഞാന്‍ സുഡോകുവില്‍ ആകൃഷ്ടനാകുന്നത്.

സുഡോകു എന്താണെന്ന് പ്രത്യേകം പറയേണ്ട ആവശ്യമില്ലല്ലോ. ഒരു കണക്ക്പ്രശ്നമാണ് സംഗതി. എനിക്ക് ഭയങ്കര ബുദ്ധിയായത് (??) കൊണ്ട് ഏത് സുഡോകുവും ഞാന്‍ 1-2 മണിക്കൂറില്‍ സോള്‍വ് ചെയ്യും. അതു മാത്രമല്ല, ബാഡ്‌മിണ്ടന്‍ കളി കഴിഞ്ഞു വരുന്ന എനിക്ക് കാരുവിനെ നോക്കാതിരിക്കാനുള്ള അടുത്ത അടവായിരുന്നു സുഡോകു. ഒരു ബുദ്ധിപരമായ പ്രശ്നവുമായി ഇരിക്കുന്ന ഭര്‍ത്താവിനോട് ഇങ്ങനെയുള്ള സില്ലി മാറ്റേഴ്സ് പറയുന്നത് ശരിയല്ല എന്നൊരു മെസ്സേജും ഞാനവള്‍ക്ക് കൊടുത്തിരുന്നു.

ഭാര്യയെ ചൊടിപ്പിക്കാന്‍ ഇനിയെന്ത് വേണം. എങ്കിലും മനസ്സാന്നിധ്യം ഒരിക്കലും വിട്ടു പോകാതിരിക്കാന്‍ അവള്‍ പരമാവധി ശ്രമിച്ചിരുന്നു. മാനസികപ്രശ്നമുള്ള പേഷ്യന്റ്സിനെ പേഷ്യന്‍സോടെ എങ്ങനെ കൈകാര്യം ചെയ്യണമെന്ന് അവള്‍ക്കറിയാം. അഞ്ചര കൊല്ലം മെഡിസിന് പഠിച്ചതിന്റെ ഗുണം.

എങ്കിലും എല്ലാത്തിനും ഒരു പരിധിയുണ്ടല്ലോ.

"ഒരു സുഡോക്കുക്കാരന്‍ വന്നിരിക്കുന്നു...എനിക്കും പറ്റും ഇതൊക്കെ സോള്‍വ് ചെയ്യാന്‍". ഒരു ദിവസം സഹികെട്ട അവള്‍ എന്നെ വെല്ലുവിളിച്ചു.
"പിന്നെ..ഒലത്തി...ഇതിനല്പം ബുദ്ധിയൊക്കെ വേണം...ഏത് പൊലീസുകാരനും ഡോക്ടറാവാന്‍ പറ്റും...എന്‍ജിനീയര്‍ ആവണമെങ്കിലേ, മിനിമം തലയിലെ ഒരു നിലയിലെങ്കിലും ആള്‍താമസം വേണം". എന്നിലെ "മെയില്‍ ഷോവിനിസ്റ്റിക്ക് പിഗ്" തിരിച്ചടിച്ചു.
"എന്നാ ശരി...ഞാനിത് സോള്‍വ് ചെയ്‌താല്‌.....എന്ത് തരും", ഭാര്യ എന്നെ ചലഞ്ചി.
"എന്ത് വേണം", ഞാന്‍.
"എല്ലാ ദിവസവും ഒരു മണിക്കൂര്‍ പെങ്കൊച്ചിനെ നോക്കുമോ", ഭാര്യ.
"എപ്പോ നോക്കിയെന്നു ചോദിച്ചാ മതി...അതും പോരാഞ്ഞ് എല്ലാ ദിവസവും 5 സബോളേടെ തൊലി കൂടി പൊളിച്ചു തരും ഞാന്‍".

രണ്ട് രണ്ടക്ക നമ്പര്‍ കൂട്ടിയെടുക്കാന്‍ വിഷമിക്കുന്ന ആളാ. (കൈയിലും കാലിലും കൂടി ഒരാള്‍ക്ക്‌ ഇരുപതു വിരലല്ലേയുള്ളൂ). എന്നിട്ടാണിവള്‍ സുഡോകു സോള്‍വാന്‍ പോകുന്നത്. എനിക്കത്ര ആത്മവിശ്വാസമായിരുന്നു, ആ വെല്ലുവിളി ഏറ്റെടുക്കുമ്പോള്‍.

അന്ന് മുതല്‍ എനിക്കുറക്കമില്ലാത്ത രാത്രികളായിരുന്നു. ഉറങ്ങി വരുമ്പോഴാണ്, ബ്രെയിന്‍ സെല്ലുകളുടെ ആ കരകര ശബ്ദം. ഏഴു കൊല്ലം ഗരാജില്‍ കിടന്ന, മുപ്പതു വയസ്സായ ഒരു അംബാസഡര്‍ കാര്‍ റോട്ടിലിറക്കിയാലുള്ള അതേ ശബ്ദം. അതിന്റെ കൂടെ മുടി കരിയുന്ന ഗന്ധവും. പിറ്റേന്നത്തെ പത്രത്തില്‍ തലേ ദിവസത്തെ ഉത്തരമുണ്ടാകുന്നത് കൊണ്ട്, രാത്രി തന്നെ സോള്‍വ് ചെയ്യുകയും വേണം. ഈ പ്രക്രിയ ഏതാണ്ടൊരാഴ്ചത്തേക്ക് പുരോഗമിച്ചു.

"ഞാനപ്പോഴേ പറഞ്ഞില്ലേ, നിനക്കിതൊന്നും പറ്റില്ലാന്ന്...ആന കാഷ്‌ഠിക്കുന്നത് കണ്ട് അണ്ണാന്‍ കാഷ്‌ഠിക്കല്ലേ..." ഞാന്‍ ഒന്നു കുത്തി നോക്കി, അന്ന് രാത്രി.

ആള് ഭയങ്കര ഗൌരവത്തിലായത് കൊണ്ട് മറുപടി നഹീ നഹീ. മൌനം വിദ്വാന് ഭൂഷണം എന്ന് വിചാരിച്ചിരിക്കണം. എന്തായാലും തോറ്റുപിന്മാറാനുള്ള ഒരുക്കമൊന്നും ഭാര്യയില്‍ ദര്‍ശിക്കാന്‍ എനിക്കായില്ല.

പിറ്റേ ദിവസം ഉച്ചക്ക് ചോറുണ്ണാന്‍ വന്ന ഞാന്‍, ഊണിനു പകരം, പ്ലേറ്റില്‍ ഭദ്രമായി മടക്കി വച്ച പത്രമാണ്‌ കണ്ടത്. ഞാനാരാ മോന്‍. ഭാര്യ സുഡോകു പൂരിപ്പിച്ചി‍ട്ടുണ്ടെന്നും, അതു കാണിക്കാന്‍ വേണ്ടിയാണ് ഈ കലാപരിപാടി ഒപ്പിച്ചിട്ടുള്ളതെന്നും ഒറ്റനോട്ടത്തില്‍ എനിക്ക് മനസ്സിലായി. എലി മണത്ത ഞാന്‍ ഒന്നുമറിയാത്ത പോലെ പത്രമെടുത്ത്‌ മാറ്റി വെച്ച് മാന്യമായി ഊണ് കഴിച്ചു. ഈ സുഡോകു പൂരിപ്പിക്കുക എന്നുള്ളത് ഇത്ര വെല്യ കാര്യമൊന്നുമല്ല എന്ന് മുഖത്തു വരുത്തി, സുഖമായി പോയി കിടന്നുറങ്ങുകയും ചെയ്തു.

അന്ന് വൈകീട്ട് മുഴുവന്‍ വീട് "അരവിന്ദന്‍" സിനിമ പോലെയായിരുന്നു. എന്തായാലും, രാത്രിയായപ്പോള്‍ എനിക്ക് വീണ്ടുവിചാരം വന്നു.

"അതേ...സബോളേടെ തൊലി വേണേല്‍ ഞാന്‍ കളഞ്ഞു തരാം, എന്നാലും കൊച്ചിനെ നോക്കാന്‍ എനിക്ക് പറ്റില്ല". തിരിഞ്ഞു കിടന്ന ഭാര്യയെ വളച്ചു നിര്‍ത്തി ഞാന്‍ പറഞ്ഞു.

ഭാര്യയുടെ മുഖത്ത് അപ്പോള്‍ കണ്ടത് ദേഷ്യമാണോ, പുച്ഛമാണോ അതോ വെറുമൊരു നിസ്സംഗതയാണോ എന്നെനിക്കോര്‍മയില്ല. എന്തായാലും, അവള്‍ക്കു മറക്കാനും പൊറുക്കാനുമുള്ള കഴിവുള്ളതിനാല്‍ ഞാനിപ്പോഴും സുഖകരമായ ദാമ്പത്യജീവിതം നയിച്ച്‌ പോരുന്നു.

പക്ഷെ, ഇപ്പോഴും ഒരു സംശയം ബാക്കി നില്‍ക്കുന്നു. ആ സുഡോകു വേറെയാരേക്കൊണ്ടെങ്കിലും അവള്‍ സോള്‍വ് ചെയ്യിച്ചതാണോ!!!

ഗുണപാഠം
പട്ടിയുടെ വാല്‍ ഇരുപത്തീരാണ്ട് കൊല്ലം കുഴലിലിട്ടാല്‍ എന്ത് സംഭവിക്കും.
പട്ടി ചത്തു പോകും അത്ര തന്നെ.
കാരണം ഇന്നേ വരെ ഒരു പട്ടിയും 16 കൊല്ലത്തിനപ്പുറം ജീവിച്ചിട്ടില്ല.